Tot slot

De laatste dag stond in het teken van inpakken.

Dit vond Sara, de hond van Curt, helemaal maar niks om afscheid te moeten nemen van twee nieuwe vrienden

Maar we waren op onze laatste dag uitgenodigd door Kent, een jager uit de buurt, te komen vissen op een plek

zo'n 70 kilometer noordelijker vanwaar we zaten, en dit wilden we natuurlijk niet aan onze neus voorbij laten gaan.
We besloten om 's avonds daar heen te gaan, Curt ging ook mee.

Curt loosde de boot als een gondelier tussen de rotsen door onderwijl vertellend over de geschiedenis van wat  zich hier vroeger afspeelde.

Er werd door ons niet veel gevangen, maar dat gaf ook helemaal niets.

We waren meer onder de indruk van de spectaculaire natuur.

Mijn laatste gevangen vis

Met weemoed hebben we afscheid moeten nemen van wat in onze ogen de mooiste vakantie tot nu toe

is geweest.

In totaal hebben we zo'n 60 snoeken gevangen, eigenlijk maar in twee weken, want de eerste twee weken hebben we nauwelijks kunnen vissen.

Daardoor konden wij niet optimaal vissen omdat Zweden de langste winter sinds 20 jaar heeft gehad, maar wij

hadden wel de gelegenheid om vrienden te maken, en zo ook meer kennis te vergaren van het gebied.

Voor de vakantie om was, hadden we al besloten om hier weer terug te komen, omdat hier enorm veel vis

valt te vangen, en groot ook.

Hans en Peter