22 - 27 September

Week 2

Na het succes van de vorige week besloten we om de komende week weer een meerdaagse sessie te maken.

De voorbereidingen verliepen soepel, en op maandag rond het middaguur vertrokken we volgens planning naar het water van onze keuze.

We arriveerden er in de vroege avond, zodus zochten we eerst een plek om ons camp op te zetten om de nacht in door te brengen.

De volgende ochtend maakte we er geen haastklus van, na een ontbijtje de nodige bakken koffie, maakten we de hengels in orde om het water te bestoken met de opgelapte clone's en padden.

Het duurde een tijdje voor we enigszins door hadden, waar hier de snoeken lagen , en toen duurde het niet lang voordat de eerste snoek in de boot lag, het was er een van 87 cm en jawel, gevangen op de clone.

Na een uurtje trollen was het Peter die zijn eerste vis van deze sessie ving, en het was gelijk een metersnoek, ditmaal op de pad. 

Die is binnen

Een mooie en strakke snoek van 101 cm

Op deze plek lagen er meerdere snoeken bij elkaar, zodus draaiden we diverse rondjes en we vingen zo vijf snoeken, met name de padden deden het hier goed.

Hij is bijna in de boot

Na deze plek te hebben afgeroomd ging het verder, maar na een kwartiertje trollen werd mijn clone gegrepen, en nu was het mijn beurt om met een metersnoek op de foto te gaan.

100 cm

Na deze vis te hebben gevangen zochten we een andere plek op, we hadden inmiddels al een aardig beeld gekregen hoe we de beste plekken konden vinden waar meerdere snoeken bij elkaar lagen, en om ze te vangen.

Ik begon te vissen met de afgekloven clone en een  redhat pad, en binnen vijf minuten was Peter al een vis aan het drillen, na enkele ogenblikken zag ik hem de vis in zijn boot tillen.

Het was er een van 94 cm hoorde ik hem schreeuwen.

Terwijl ik Peter nog steeds gade sloeg hoe hij de vis terug zette, begon de reel van mijn linker hengel het uit te gieren, en met een snelle beweging trok ik de hengel uit de steun en werd geconfronteerd met enorme weerstand.

Deze vis had helemaal geen zin om dichter bij de boot te komen, ik moest flink in de hengel hangen om hem te stoppen.

Na diverse korte runs kreeg ik hem in de buurt van mijn boot maar de vis bleef nog diep weerstand bieden.

Het lukte mij uiteindelijk om de vis naar de oppervlakte te krijgen, want ik was inmiddels razend nieuwsgierig geworden wat ik aan mijn hengel had zitten.

Vanuit de diepte zag ik een hele brede snoekenbek opdoemen met een groot lichaam er achteraan.

En aan de oppervlakte kon ik de snoek in volle glorie bewonderen, meteen schoot mijn hartslag omhoog bij het zien van de vis.

Ik begreep dat ik hier met een snoek had te doen die de 1 meter 20 opging, en ik werd gelijk een stuk voorzichtiger met het drillen, want die wilde ik niet verspelen.

Onder tussen schreeuwde ik mijn longen uit mijn lijf richting Peter, om hem te attenderen dat ik een grote vis aan het drillen was, maar hij was al een aardig eindje uit mijn buurt aan het trollen.

 De vis werd al aardig moe, maar ik besloot toch om het landingsnet te gebruiken om dat ik zag dat de snoek de shad clone aardig in zijn enorme muil had zitten, en dan wil je niet met de kieuwgreep in een van de dreggen grijpen.

De vis gleed in het landingsnet en ik kon het niet nalaten om het uit te brullen van pure extase.

Inmiddels had Peter op afstand gezien dat ik met het landingsnet aan de haal was en dat was voor hem het signaal geweest om zijn hengels binnen te draaien en op volle snelheid mijn richting opkwam.

Bij mij aangekomen kon hij al aan mijn gezicht zien dat ik iets bijzonders had gevangen, want de big smile op mijn gezicht sprak boekdelen.

Na de snoek van de clone te hebben bevrijd was het tijd voor het meten en wegen, en dat was een ware happening, de vis was 122 cm lang en woog 28 pond, de op een na grootste vis die ik ooit heb gevangen.

Ik was er enorm blij mee.

Een bak van een vis 122 cm en 28 pond zwaar.

Na enkele foto's te hebben genomen zette ik de vis weer terug en er was geen reanimeer tijd voor nodig, want bijna onmiddellijk schoot de beauty met een ferme staartslag weer de diepte in, en mij met een onnoemelijk en zaligmakend gevoel achter te laten.

Na het gebruikelijke praatje te hebben gehouden met Peter, werden de hengels weer in orde gebracht en zochten we beide weer de plekken op die we nog even wilden afvissen.

Ik had werkelijk nog geen 25 meter afgelegd of de hengel met de clone werd met een ruk naar achteren getrokken, en meteen kon ik weer een gevecht aan gaan met een sterke vis.

Peter die nog niet eens zijn hengels had uit gegooid keek met verbazing naar mijn verrichtingen, want hij had ook al door dat ik weer een grote snoek aan het drillen was.

Na enkele minuten had ik de vis naast de boot en kon ik de vis landen, en inderdaad ging het weer om een groet snoek.

Onwaarschijnlijk, maar binnen een kwartier had ik mijn tweede 110 + in de boot, 111 cm om precies te zijn, en na een paar foto's kon ook deze snoek weer terug in zijn element gezet worden.

111 cm

Wat gebeurd hier allemaal  ? vroeg ik aan Peter, want ik kon het nauwelijks bevatten wat mij overkwam.

Peter feliciteerde mij nogmaals met de mooie vangst en vertelde erbij, dat hij ook nog even een mooie snoek ging vangen, waarop ik hem mijn zegen gaf en hoopte dat hij inderdaad ook nog een mooie snoek zou vangen.

Ik was bezig met het opkalefateren van de shad clone die nu toch echt ingelijst dient te worden vanwege zijn bewezen diensten, maar aangezien hij de enigste was die ik in mijn bezit had, moest hij het nog een paar dagen aan de bak.

Vanuit mijn ooghoek zag ik Peter, die inmiddels zijn hengels alweer had uitstaan, naar zijn linker hengel grijpen en hem in een curve trok.

Verbaasd sloeg ik het tafereel gade, want  hij was nog geen 50 meter van mij vandaan en daar stond hij al met een kromme hengel.

Ik dacht dat hij gek werd, zijn vreugde kreet klonk over het water toe hij zag dat hij te doen had met ook een grote snoek, en het was inderdaad een grote !

Ik vaarde naar hem toe om de laatste momenten van zijn dril van dichtbij mee te maken en voor ik het wist had hij zijn landingsnet onder de snoek geschoven.

Nu galmde ook zijn vreugde kreet over het water  want hij had ook een hele beste snoek in zijn boot liggen   

118 cm

Na een fotosessie werd de vis weer terug gezet, en stapte ik over in zijn boot om hem te feliciteren.

We leken hierna wel twee opgeschoten tieners, want wat wij binnen drie kwartier meemaakte ging ons petje een beetje te boven.

We hadden beide een enorm voldaan gevoel gekregen, zodus besloten we het voor vandaag gezien te houden en met een dikke grijns op onze gezicht zochten we een plek om ons camp weer op te zetten voor de nacht.

De volgende morgen werd uiteraard de plek weer opgezocht waar wij gisteren de schitterende vissen vingen.

Het was Peter die na een uurtje trollen de eerste vis van deze dag ving, het was wederom een metersnoek, 100 cm.  

100 cm

Na nog twee kleinere snoeken te hebben gevangen, kregen we het idee dat we het bestand hier aardig hadden uitgedund, zodus zochten we tegen de middag een ander gedeelte van het water op.

Mijn shad clone was inmiddels aan pensioen toe, zodus was ik genoodzaakt om ander rubber te gebruiken, de mega shad en nee, niet de zogeheten HS mega shad, maar van een andere firma, die veel steviger zijn. (hierover later meer)

Aan de andere hengel had ik een Toad zitten.

Op de ander plek duurde het niet lang of ik had aan de mega shad al een snoek hangen, en enige tellen later kon ik een 87 cm snoek weer vrijlaten.

De hengel met de mega shad had ik nog niet uitgezet of de pad werd met veel geweld gegrepen, en wat resulteerde in de zoveelste metersnoek van deze vakantie.

Slanke rover van 107 cm op de pad.

Ik besloot nog enige keren over dezelfde plek heen te gaan en dat leverde mij nog een grote snoek op,  110 cm, wederom op de pad gevangen.

Ook de padden leverde hun aandeel, 110 cm

Nadat de 110 cm snoek werd gevangen wist Peter ook nog twee snoeken van 80 cm te vangen, hierna werd het rustig met de aanbeten, zodus zochten we weer een andere plek op.

Maar na twee uur trollen wisten we geen snoek meer te verleiden om hun tanden in ons rubber te zetten, dus stelde Peter voor om het nog maar eens te proberen op de plek waar wij gisteren zo goed vingen.

Zo gezegd, zo gedaan, hier aangekomen lieten wij ons rubber zakken en visten we de stek af.

Na een half uurtje hoorde ik Peter vanuit zijn boot achter mij schreeuwen, waarop ik onmiddellijk mijn hengels binnendraaide, want ik had al begrepen dat hij weer in gevecht was met een megasnoek.

Op de pad vroeg ik hem ? Nee, op de clone was zijn antwoord .

Na enige minuten kwam de vis aan de oppervlakte en werd het net onder de vis geschoven en zijn boot in getild.

Peter was er helemaal stil van geworden, want er lag weer een megasnoek in zijn boot.

Het meetlint gaf 120 cm aan, en dat betekende dat hij zijn derde 120+ snoek dit seizoen had gevangen.

Een schitterende vis van 120 cm voor Peter

Nog even poseren voor een shotje

We waren inmiddels ervan overtuigd dat op deze fenomenale plek nog wel meerdere groter snoeken lagen, op de fishvinders konden we aardig wat "strepen" tegen de bodem zien liggen, het lag hier echt vol met snoeken.

Na een kwartiertje trollen was het weer Peter die met zijn gebrul mijn aandacht probeerde te trekken, en vol ongeloof keek ik naar zijn verrichtingen.

Hij moest nu werkelijk stevig aan de bak om een vis te drillen om bij de boot te krijgen, diverse keren moest hij zijn hengel diep in het water steken omdat de vis een spurt onder zijn boot door nam.

De dril begon erg lang te duren en we waren in de veronderstelling dat hij te maken had met een enorme snoek, de vis had zich nog niet een keer aan de oppervlakte vertoond.

eindelijk na enige minuten was het dan zover dat ons een blik werd gegund op de onnoemelijke sterke vis, en het eerste wat opviel was de enorme grote en brede kop, die was zo groot dat wij ervan schrokken.

Dit was werkelijk een monster, Peter begon te trillen als een rietje, want wij waren allebei ervan overtuigd dat hier een nieuw PR voor Peter aankwam.

Ik zat met het net klaar om het monster te scheppen en moedigde Peter aan om het voorzichtig aan te doen, het niet te forceren, want deze vis moest geland worden.

Eindelijk was het zover, de snoek gleed over de rand van het net en kon ik de vis diep in het net laten zakken, die was binnen !

Het gejuich van ons was van ver te horen, zo blij waren we dat de vis binnen was.

Eenmaal in de boot viel de lengte van het monster toch wel wat tegen, gezien de enorme kop, maar wij waren er niet minder blij om.

De snoek was 118 cm lang en woog 27 pond.

Een zware snoek van 118 cm voor Peter

Vergis je niet! Peter is zelf kolossaal en 2 meter lang dus de vis steek wat iel bij hem af.

Na een paar mooie plaatjes werd de vis terug gezet, en probeerde we de draad weer op te pakken.

Het was inmiddels al laat in de middag geworden, en na de mooie snoek van Peter wisten we nog drie snoeken rond de 80 cm te vangen , maar de grotere lieten zich niet meer zien.

De volgende dag was het windstil en de zon scheen uitbundig, in de vroege ochtend wist ik op de padden nog twee snoeken te vangen, 94 cm en 96 cm, maar hierna werd het stil.

Het begon op het water druk te worden met recreanten, die nog even van het mooie weer wilden genieten, dit en met het ontbreken van aanbeten, deed ons besluiten om deze trip af te sluiten en huiswaarts te keren.

Resume

Op deze trip, drie volle visdagen, vingen we in totaal 37 snoeken, 6 waren in de 90 cm en maar liefst 10 snoeken boven de meter; 100 , 100 , 101, 107, 110, 111, 118, 118, 120 en 122 cm.

Wederom waren de shad clone, de Magnum Toads en niet te vergeten de Mega shads zeer succesvol.

Zoals jullie gemerkt hebben visten wij alleen maar met softbaits, en niet alleen op deze twee vistripjes, de softbaits zij het afgelopen jaar voor ons bijzonder succesvol geweest.

 

Hans & Peter