29 September

Na een wat korte rustpauze  besloten we om gelijk s’maandags weer het water op te gaan, kijkend naar de weersvoorspellingen, die niet veel goeds beloofden.

Het zou heeeel veeel gaan regenen en ondanks dat we allebei een poncho hebben, leek het ons de komende 3 dagen niet  aanlokkelijk om in de boot te zitten.

Daarbij is het natuurlijk iets makkelijker om je momenten te kiezen als je 4 weken vrij hebt.

Na een lange periode van stabiel weer met winden uit de oost hoek, was de wind westelijk en de bewolking schoof ons land binnen, ook de barometer ging wat naar beneden.

 

Toch pleurden we met vertrouwen de shad clone overboord vergezeld van wat ander rubber.
Bij de eerste koffie pauze konden we concluderen dat het een taai dagje zou worden.

Het resultaat van enkele uren trollen waren enkele tikkies  op clone en pad, kortom het was niet wild.

Uiteindelijk was het Hans die een snoek van rond de 70 cm met een spinnerbait wist te verleiden.

Niet lang erna vertoonde de hengel  met de clone wat bonkerig gedrag, een snoekje van nauwelijks 60 cm had er wel een smakelijke hap in gezien.

 

Gelukkig ging het onthaken makkelijk wat mij brengt op het op het onderwerp fish-care.

Zorg dat je een goede kniptang bij je hebt (Knippex of Stanley) en schroom niet om alles door te knippen zodat het onthaken snel en doeltreffend is.

Groot kunstaas met grote haken zijn een nachtmerrie in combinatie met een kleine snoek.

Deze kleine snoek kan wel jouw PR van de toekomst worden, dus wees er net zo voorzichtig mee als met een grote snoek.

Maar goed, de nul was weg en met iets meer vertrouwen vervolgde ik mijn weg.

Na een klein half uur werd de clone weer gegrepen en de aanbeet leek erg op die van daarnet.

Aan Hans gaf ik aan dat het om een kleinere snoek ging zodat hij verder kon varen.

Toen echter de vis bij de boot kwam en ik een eerste glimp opving, zag dat het om een mooie lange snoek ging met een prachtige tekening.

Daarna begon het spektakel en de vis nam run op run en vocht zich weer terug naar de bodem.

Hans het is toch een grote, riep ik waarop ie mijn richting uitkwam, en eenmaal in de boot bleek de vis 108 centimeters te zijn.

Een oma van 108 cm ?

Een vis op zijn retour want de grote kop stond niet verhouding met de rest van het lijf.

Met en prachtige tekening en diepe groeven in de kop was zij zeker enkele plaatjes meer dan waard.

Het lijkt er wel op

Na een feest sigaretje visten we verder en wist Hans nog een mooie tachtiger te verschalken op een pad.

Dat was het laatste wapenfeit en want de voorbodes van 3 dagen regen waren gearriveerd.

Ondanks dat we plankgas huiswaarts voeren hebben we het niet gered om droog te blijven.

De eerste plensbuien kregen we net op de valreep over ons heen toen we de boten aanlegden.

Het idee om de komende dagen lekker te ‘hibernaten’ was erg aanlokkelijk toen ik thuis de natte zooi uittrok en onder een warme douche stapte.

Peter