3 Oktober
Nauwkeurig hadden we de weerberichten gevolgd, maar zoals gewoonlijk klopte er weer geen houtje van.
We hadden niet echt op een zonnige dag gerekend, maar het was de laatste dag van onze vakantie om nog even een keertje te kunnen vissen, zodus werden onze boten weer geladen met de nodige visspullen.
Bij zonsopgang ging het richting plek waar we hoopte op nog een paar mooie vissen.
We hadden op het bewuste water nauwelijks het kustaas laten zwemmen of er dreunde al een snoek op een van mijn padden, en binnen een paar tellen had ik de boosdoener al in de boot.
Een snoek van 70 cm had mijn pad gemarteld, en nadat ik hem weer had vrijgelaten, vervolgden we onze weg.
Het eerste uurtje kregen we weinig respons op ons kunstaas, maar na het wisselen van kunstaas was het wel raak, en goed ook !
Ik had een pad ingeruild voor een mega shad, en na een honderd meter te hebben afgelegd, zwiepte mijn hengel naar achteren en begon de reel te krijsen.
Voor ik het wist was ik in een hevige dril gewikkeld met een beste snoek die zich niet gauw gewonnen wou geven.
Het duurde enige minuten voordat de vis aan de oppervlakte kwam, en mij een blik gunde op een lijf, die de meter ver passeerde.
Wow, een hele beste gilde ik tegen Peter die zijn boot richting de mijne stuurde om het spektakel van dichtbij te kunnen meemaken.
Eindelijk gaf de vis zich gewonnen en kon ik het landingsnet onder de snoek schuiven en in de boot tillen.
Na het meten kon Peter een paar mooie plaatjes schieten, en hierna werd de snoek weer in zijn element teruggezet.
Een om in te lijsten, 112 cm en een dikke 20 pond zwaar
Nadat ik de mega shad weer visklaar had gemaakt vervolden we onze weg.
Het werd de volgende paar uurtjes onder een fel schijnende zon flink afzien, er gebeurde niet veel en we besloten om een stuk verderop het nog maar eens te proberen.
Het duurde tot in de middag voordat er weer een snoek de verleiding van een stuk rubber niet kon weerstaan, en ditmaal was het de mega shad die Peter aan een van zijn hengels had zitten en die zijn werk deed.
Een snoek van zo'n 70 cm werd in de boot onthaakt en weer vrijgelaten waarop Peter het zelfde stukje nog eens met de mega shad bestookte.
Nog geen minuut later knalde er weer een snoek op het stuk rubber, en kon Peter weer een snoek van de zelfde lengte landen en onthaken.
Dat was leuk en we viste het stuk nog een paar keer af, maar er melde zich geen nieuwe kandidaten om de tanden in het rubber te zetten.
Een uurtje later was er bij Peter weer leven in de brouwerij , een snoek had de mega shad gegrepen, en na een paar tellen kon Peter de vis landen.
De mega shad had vandaag duidelijk de voorkeur van de rovers
Een uurtje later kon ik nog een mooie 80er landen die ik ook aan een mega shad had gevangen, hierna gebeurde er niets meer, dus was het tijd om onze boten richting thuishaven te sturen.
Hans
