5 Juli
Als gevolg van verplichtingen vertrokken we pas om 4 uur in de middag uit de jachthaven.
Toch nog genoeg tijd om lekker wat uurtjes te vissen en de weersomstandigheden leken niet slecht.
Af en toe een buitje en een lekker briesje, het vertrouwen om wat te vangen was bij ons aanwezig.
Na een half uurtje konden de padden te water en koerste ik op enige afstand achter Hans aan.
Na nog geen 50 meter knalde de hengel met de redhead dubbel en ik ging het gevecht aan met een sterke snoek.
Heerlijk om na 10 min al met een kromme hengel te staan, daar doe je het voor!
Hans lag ondertussen al langszij en hield mijn boot van de kant af zodat ik al mijn aandacht op de dril kon richten.
Het landen, onthaken, meten en een fotootje maken werden snel uitgevoerd en een mooie snoek van 103 centimeters kon worden bijgeschreven.
103 cm
De volgende uurtjes verliepen zonder actie totdat we bij een mooi stuk kwamen waar het talud erg scherp is.
Plotseling begon de rechter reel geluid te maken en uit mijn ooghoek zag ik dat de hengel lekker stond te stuiteren in de steun.
Motor in z’n vrij en drillen met die hap.
Ondertussen had ik al naar Hans geroepen en zag dat hij indraaide zodat ik mij weer concentreerde op de vis aan de andere kant van de lijn.
Het voelde goed aan en dat zijn dan ook in de meeste gevallen geen kleintjes.
Bij de boot kwam de snoek boven en ja hoor zeker over de meter.
Vakkundig werd deze vis geland en onthaakt door Hans en na meting beek dat het ging om een 1 meter 9… yes, schreeuwde ik en nam de felicitaties van Hans in ontvanst.
109 cm
De gif groene Mann’s shad was goed te grazen genomen en vele tandafdrukken stonden erin.
Maar goed hij kon nog te water en thuis gaan we wel weer met superlijm aan de slag.
Ik wenste Hans succes ik zij dat ik het bochtje nog een keer ging aansnijden omdat er aan de andere kant misschien nog wel een lag.
Zo gezegd zo gedaan en terwijl ik de bocht aan het afronden was, had Hans net zijn rubber weer te water.
Op dat moment werd de redhead toad weer gegrepen en dit voelde toch heel serieus aan.
Zwaar bonken en schudden aan de andere kant van de lijn.
Voorzichtig drillen was geboden deze moest ook in de boot komen hield ik mij voor.
Hans had al weer ingedraaid en kwam door mij dus wat minder aan vissen toe.
Gespannen volgden we de verrichtingen van deze vis die behoorlijk sterk was en zich absoluut niet zo makkelijk gewonnen gaf….. heerlijke actie en de adrenaline gierde door mij heen.
Beide hadden we gezien dat deze vis zeker weer groter was dan de 1 meter 9 van zonet en na de gebruikelijke rituelen bleek deze kanjer 116 centimeters te zijn.
116 cm
De snoek had nog wel enkele minuten nodig om bij te komen maar uiteindelijk zwom ze krachtig weg.
Wat een top avond voor mij en ik was dan ook helemaal uitzinnig van vreugde.
Dat ik 200 meter verder nog een beste bak verspeelde deerde mij absoluut niet, you can’t win ‘m all.
En zeg nou zelf… 3 meterbakken in een paar uurtjes vissen, mij was het in ieder geval nog nooit overkomen.
Succes hebben hangt af van veel factoren maar blijkbaar waren deze avond de grote snoeken actief, lagen ze op mijn route en had ik de mazzel dat ze mijn kunstaas wel attractief vonden.
Toch is zo’n avond het resultaat van teamwork en ik wil dan ook Hans bedanken voor het bij mij introduceren van een andere aanpak van snoekvissen.
Gracias compadre
Peter
