13 Februari

 

 

Mijn eerste visdag dit jaar werd gelijk een mistige, je kon geen hand voor de ogen zien maar ik had er zin in, zodus zette ik koers richting het viswater voor vandaag.

 

 

Trollen in dichte mist

 

Ik had nieuw rubber aangeschaft dus werd dat meteen ingezet op een van mijn hengels en aan de andere hengel had ik een Magnum Toad waar ik een dijk van vertrouwen in heb gekregen gezien de vangsten die ik ermee heb gemaakt.

Ik was al een uurtje aan het trollen toen eindelijk de eerste aanbeet zich aandiende op de Toad, en het leverde mij een snoek op van 81 cm, de eerste dit jaar.

De volgende twee uren kreeg ik geen enkele aanbeet, dus besloot ik een stuk water over te slaan en mij meer te concentreren op plekken waarvan ik dacht dat daar wel een paar snoeken zouden kunnen zitten.

Hier besloot ik eerst te gaan vissen met twee padden.

Een half uurtje later begon de reel van een van mijn hengels het uit te krijsen, en in eerste instantie dacht ik dat ik vast zat maar toen ik de hengel in mijn hand had voelde ik meteen het zware bonken op de hengel.

Meteen was ik super gefocust op wat ik aan de andere kant van de lijn had zitten

Na een paar korte maar felle runs kreeg ik de vis aan de oppervlakte en zag gelijk dat het een hele beste snoek was, meteen begon de adrenaline door mijn lijf te gieren.

Ik had het landingsnet al klaar liggen maar de vis gaf zich niet zomaar gewonnen, en na nog een paar keer heen en weer getrek kwam de vis bij de boot, en nu kon ik zien dat het een hele vette meterbak was.

Met knikkende knieƫn kreeg ik de vis boven het net en kon ik de vis in de boot tillen.

 

 

Een supervis van 116 cm en 28 pond zwaar

 

Na het meten ging ik even uit mijn dak want voor mij lag op drie na, mijn grootste vis die ik ooit had gevangen en wat een fatso was het.

Voorzichtig zette ik de vis weer terug die gelijk met een paar slagen de diepte weer opzocht.

Ik zocht de kant op om een pauze in te lassen, en onder het genot van een bak koffie werden mijn hengels weer klaar gemaakt voor nog een uurtje trollen.

Inmiddels was ik op een ander stuk water aangekomen daar besloot ik een van de padden om te ruilen voor een shad van 30 cm.

Het duurde nog geen tien minuten voordat ik hier een snoeiharde aanbeet op kreeg.

Weer voelde ik het zware bonken van een grote vis en voordat ik het wist nam hij een lange run van mij vandaan, maar na een paar tellen was er geen weerstand meer.

De vis wist zich van de shad te ontdoen, dit was weer een beste snoek, jammer.

Na nog een uurtje trollen zonder een aanbeet, besloot ik een einde aan deze mistige maar voor mij een geslaagde dag te maken.

 

Hans