28 Juni

Peter en ik hadden op deze dag allebei bezigheden, maar we wilden toch even vissen, dus besloten we in de late middag te starten en tot aan het donker te gaan.

Gezien het resultaat van de laatste paar visdagen, hadden we er eigenlijk weinig vertouwen in dat het een succesvol avondje zou worden, en inderdaad het werd qua aanbeten, best afzien.

Wat we ook voor kunstaas probeerden, ze waren niet te verleiden.

Het begon al te schemeren, totdat peter op een spinnerbait de verlossende aanbeet kreeg.

Het is een kleintje, riep Peter vanuit zijn boot en pardoes wist de kleine rakker zich te ontdoen van het stuk blik.

Tja, wordt het toch nog een visloze dag riep ik hem toe.

Maar, nog geen tien meter verder kreeg ik een loeiharde aanbeet op een pad.

Ik schrok mij wezenloos, maar met een snelle beweging wist ik de hengel uit de steun te krijgen en meteen werd ik geconfronteerd met enorm veel geweld.

Wat had ik in godsnaam aan de andere kant van mijn hengel zitten, dit beest ging tekeer als een waanzinnige, nam talloze keren een run van zo'n twintig meter.

Het gevecht duurde al een kwartier en nog steeds liet de vis zich niet aan de oppervlakte zien.

Karper vals gehaakt, of de snoek van mijn leven ?

Peter keek vanuit zijn boot het spektakel toe, en dacht ook dat het wel eens een karper kon zijn.

En eindelijk, na zo'n 20 minuten kreeg ik de vis bij de boot aan de oppervlakte en het bleek om een grote snoek te gaan, en ik was best wel verbaasd want ik had al rekening gehouden met een karper.

Na nog eens 5 minuten heen en weer zwemmen, kon ik eindelijk de snoek landen.

Ik had behoorlijk wat pijn in mijn onderarm gekregen, wat was deze vis ongelofelijk sterk.

115 cm die mij de dril van mijn leven bezorgde

Snel meten en een fotootje, want de vis moest weer snel het water in, want ik had het vermoeden dat het "reanimeren" wel eens lang kon duren.

En inderdaad duurde het een tijdje, maar met een zucht van verlichting zag ik de vis met een slag van zijn staart weer de diepte opzocht.

We bleven met de boten nog even in de kant liggen om na te babbelen, maar het begon al donker te worden en we wilden nog een stukje trollen.

Er gebeurde niets meer, dus besloten we deze spectaculair verlopen avond af te sluiten.

Hans