Twee dagen eerder was ik met mijn neef aan het vissen geweest en de snoeken
lagen behoorlijk vast, dus besloot ik op deze dag wat later het water op te
gaan.
Het begin verliep inderdaad zonder een aanbeet, zelfs geen tikje ondanks dat ik
diverse soorten kunstaas gebruikte.
Het was inmiddels 12 uur geworden en ik besloot nog een stukje richting huis te
trollen, met het kunstaas waarmee ik de laatste keer op dit water succes had
namelijk mijn eigen gebouwde spinnerbaits.
Ik was hiermee een half uurtje aan het trollen toen plotsklaps een van mijn
hengels met een enorme ruk naar achteren krom werd getrokken en de reel als een
gek begon te krijsen.
Eindelijk had ik mijn eerste aanbeet en meteen werd ik geconfronteerd met een
waanzinnig sterke vis die even zo'n twintig tot dertig meter lijn van mijn reel
scheurde.
Uiteindelijk wist ik hem te stoppen en kon ik weer wat lijn binnenhalen, maar
hierna nam hij gelijk weer een run van zeker een meter of dertig, en nu was ik
super gefocust op wat ik aan de andere kant van de lijn had zitten.
De adrenaline gierde door mijn lijf, want zo'n dril had ik maar eenmaal eerder
meegemaakt en dat leverde een nieuwe pr. op.
In de eerste minuten kreeg ik geen enkele glimp te zien van de vis wat ik ook
probeerde, hij bleef bleef diep.
Ik vond het eigenlijk wel best zo om hem op diepte te drillen, dan had ik
misschien minder last van het bekende kopschudden aan de oppervlakte waar ik
altijd op beducht ben, en inmiddels had ik het landingsnet ook al klaar liggen
want ik had al begrepen dat het een hele beste vis was en daar wil ik niet lang
mee stoeien om hem in de boot te krijgen.
Het leek mij een eeuwigheid te duren, maar uiteindelijk wist ik de vis
moegestreden aan de oppervlakte te krijgen, en zonder verder tegen te spartelen
kon ik hem het landingsnet in loodsen.
YES, YES, hij is binnen, en het was inderdaad een bak van een snoek.
In de boot snel alle handelingen verricht, en na een paar foto's kon ik de
sterke vis weer zijn vrijheid geven.