Aangekomen op de stekkeuze van vandaag, heb ik de hengels opgetuigd en voorzien
van twee zelfgebouwde spinnerbaits.
Maar na een uurtje trollen zonder een aanbeet te hebben gezien in de druilerige
regen, heb ik een van de hengels voorzien van een Magnum Toad, misschien dat ik
ze hier mee kon verleiden.
En inderdaad, nog geen 200 meter te hebben afgelegd diende zich de eerste snoek
aan op de Toad.
Eindelijk, de eerste snoek was binnen, niet groot maar ik was er blij mee.
Na hem even te hebben bekeken zette ik hem weer terug en fatsoeneerde ik de boel
even, en met een klein zwiepje ging de Toad weer overboord.
De Toad was nog niet op diepte gekomen of de hengel werd gelijk weer met een
stevige ruk naar achteren getrokken, en voor ik het wist was ik de tweede snoek
aan het drillen.
Met een brede grijns op mijn gezicht, landde ik de tweede snoek met de
kieuwgreep, en deze was iets groter dan de vorige, zo'n 70 cm.
Daar mijn camera niet goed tegen regen kan, heb ik de snoek gelijk maar weer
terug gezet zonder een fotootje, misschien vang ik er nog wel een vandaag.
Inmiddels had ik weer zo'n 200 meter trollend afgelegd, toen de hengel met de
Toad weer in beweging kwam, en op hetzelfde moment sprong de snoek het water uit
met de Toad tussen zijn kaken geklemd, gaaf gezicht was dat.
Wederom was het een kleine snoek, maar dat mocht de pret niet drukken.
Eindelijk hield het op met regenen, en kon ik mijn camera opstellen, deze draai
ik op een statief en zet hem midden in de boot.
Ik was hier net klaar mee toen wederom de hengel met de Toad met een ferme ruk
naar achteren werd getrokken, en nu begon ook de reel te krijsen.
Dit was een vis van een groter kaliber, en het duurde even voor ik de snoek bij
de boot had, en zag dat de snoek rond de meter moest zijn.
Na het meten en een foto te hebben genomen kon de vis weer terug het water in,
en ik was nu helemaal in mijn sas.