Na langdurig ziek te
zijn geweest ( 3 weken bronchitis, en daarna 5 weken longontsteking ) kon ik
eindelijk weer eens een hengeltje uitgooien.
Met mijn neefje besloot
ik een watertje op te zoeken, waar je doorgaans redelijk snel een snoekje zou
kunnen vangen.
Maar het pakte toch
anders uit dan we gedacht hadden, wat we ook probeerden, we kregen niet een
tik op de hengel.
Aangezien we nog wat
tijd overhadden besloten we het laatste stukje nog eens over te doen, en na een
kwartiertje, kreeg ik eindelijk op een van mijn hengels een zware hanger.
En binnen een paar
minuten kon ik met de kieuwgreep een beste snoek landen.
Ik was reuze blij
met deze mooie snoek, want dit was een regelrechte opkikker die ik even nodig
had na een paar zware maanden.
Een mooie zware
snoek van 98 cm.
Na het terug zetten van
de snoek besloten we nog een half uurtje door te vissen, want je weet maar
nooit.
Na een kwartiertje,
kreeg mijn neefje zijn eerste aanbeet en kon na een korte dril een snoek landen
van 72 cm.
Het werd koud en
onaangenaam en we besloten dan ook om maar te stoppen.
We wisten op deze gure
en koude dag toch nog twee snoeken te verleiden om onze kunstaas te pakken en
konden we uiteindelijk toch met een goed gevoel huiswaarts keren.